Zdrowie dróg moczowych u kotów -

Baner dotyczący zdrowia dolnych dróg moczowych

Termin choroba dolnych dróg moczowych kotów (FLUTD) opisuje zbiór schorzeń, które mogą wpływać na pęcherz i/lub cewkę moczową kotów i jest częstym powodem, dla którego właściciele kotów zwracają się o poradę weterynaryjną.

Jakie są objawy choroby dolnych dróg moczowych kotów?

Koty z FLUTD najczęściej wykazują objawy takie jak:

• Ból podczas oddawania moczu (dysuria)
• Oddawanie moczu tylko niewielkich ilości (oliguria)
• Krew w moczu (krwiomocz)
• Częste lub długotrwałe próby oddania moczu (Pollakiuria)
• Oddawanie moczu poza kuwetą / w nietypowych miejscach (Periuria)
• Utrata apetytu
• Letarg
• Wyraźny ból i/lub inne oznaki bólu

Zdrowie dolnych dróg moczowych - Letarg u kota

Objawy te zostały zweryfikowane w badaniu oceniającym 214 kotów z objawami FLUTD. Uwzględniono 174 kocury (143 wykastrowane) i 40 kotek (32 wysterylizowane). Wiek kotów różnych ras wahał się od 9 miesięcy do 17 lat2. Objawy kliniczne różnych zaburzeń układu moczowego są bardzo podobne, dlatego często trudno lub wręcz niemożliwe jest ustalenie przyczyny bez przeprowadzenia dalszych badań przez lekarza weterynarii.

Które koty są najbardziej podatne na FLUTD?

Nierzadko obserwuje się rozwój FLUTD u kotów w każdym wieku i każdej płci, jednak powszechnie wiadomo, że częściej dotyka ona mężczyzn w średnim wieku (2-7 lat), z nadwagą, wykastrowanych samców, którzy mają niski poziom ruchu, spędzają dużo czasu. ograniczona ilość czasu na zewnątrz i korzystanie z kuwety w środku3.

Jakie stany mogą wpływać na drogi moczowe?

• Infekcje dróg moczowych (ZUM)
• Kamica moczowa (kamienie pęcherza moczowego)
• Zatyczka do cewki moczowej (zablokowanie cewki moczowej)
• idiopatyczne zapalenie pęcherza u kotów
• Neoplazja (guz pęcherza moczowego lub dolnych dróg moczowych)
• nieprawidłowości anatomiczne

Infekcje dróg moczowych

Termin infekcja dróg moczowych (UTI) odnosi się do utrzymywania się czynnika zakaźnego, najczęściej bakterii, w układzie moczowo-płciowym, który powoduje powiązaną reakcję zapalną i objawy kliniczne4. Ogólnie rzecz biorąc, infekcje dróg moczowych są rzadkie u kotów, a zgłaszana częstość wynosi od 1% do 3% wszystkich przypadków zaburzeń dolnych dróg moczowych u kotów5.

Kamica moczowa i zatyczki do cewki moczowej

Szacuje się, że 10% do 20% kotów z FLUTD ma zatyczki cewki moczowej lub kamicę moczową8. Czop, który tworzy się w cewce moczowej, jest zwykle nagromadzeniem białek, złuszczonych komórek, skrystalizowanych minerałów i szczątków w moczu, które łączą się, tworząc masę, która z czasem może całkowicie zablokować cewkę moczową i dlatego musi zostać usunięta.

Kamica moczowa to termin używany do opisania mniejszych kamieni i kryształów, które tworzą się w drogach moczowych. Zazwyczaj znajdują się one w pęcherzu moczowym i cewce moczowej, ale mogą również znajdować się w nerkach i moczowodach. Możliwe, że istnieje jeden duży pojedynczy kamień lub zbiór mniejszych kamieni o rozmiarach od ziarenka piasku po kamyk. Niektóre minerały naturalnie występują w ciele kota, jednak gdy są one obecne w nieprawidłowych ilościach lub nie są prawidłowo przetwarzane przez układ moczowy, mogą się krystalizować.

Badanie w Kanadzie, które przeprowadzono w ciągu 5 lat, przeanalizowało skład mineralny 5484 zgłoszeń od kotów, które zostały wydalone z moczem lub usunięte chirurgicznie. 618 to zatyczki do cewki moczowej, a 4866 to kamienie moczowe pęcherza moczowego. Dochodzenie wykazało, że około 50% złożonych kamieni stanowiło szczawian, a 44% struwit8, które są najczęstszymi kamieniami u kotów.10.

Struwit

Wytrącanie się struwitu (fosforanu magnezowo-amonowego) w kamienie zależy od wielu czynników, w tym stopnia saturacji moczu, diety, pH moczu i objętości moczu. Dietetyczne wspomaganie rozpuszczania struwitu jest z powodzeniem stosowane od lat. Zalecenia obejmują zwiększenie spożycia wody, ponieważ pomaga to w rozrzedzeniu moczu oraz stosowanie diety, która ogranicza zawartość fosforu i magnezu oraz sprzyja umiarkowanemu zakwaszeniu moczu9. Uważa się, że struwit może powstawać dwa razy częściej, jeśli pH moczu jest stale podwyższone między 6.5-6.9, zamiast idealnego zakresu między 610.

Niedawne badanie dotyczyło skuteczności diety rozpuszczającej struwit u kotów z naturalnie występującym struwitem i wykazało, że dieta skutecznie rozpuściła struwit w ciągu 28 dni lub mniej. Dieta była również skuteczna w utrzymaniu remisji objawów dolnych dróg moczowych u większości kotów karmionych tą dietą, co pokazuje, że jest to skuteczne długoterminowe rozwiązanie w zapobieganiu struwitowi u kotów podatnych na tę chorobę9.

Szczawian Wapnia (CaOx)

Do połowy lat 1990. struwit był najczęściej zgłaszanym kamieniem u kotów, jednak w ostatnich latach częstość diagnozowania CaOx wzrosła13. Chociaż zakwaszenie diety może pomóc w rozpuszczaniu i zapobieganiu kryształom struwitu, uważa się, że może również promować uwalnianie węglanu wapnia z kości, który, jak stwierdzono, zwiększa poziom wapnia w moczu11 i dlatego mógł przyczynić się do wzrostu kamieni CaOx. Tej hipotezie przeczą jednak wyniki ostatnich badań, które sugerują, że diety powodujące pH moczu wspomagające rozpuszczanie struwitu nie zwiększają ryzyka krystalizacji CaOx w zakresie pH moczu reprezentatywnym dla większości komercyjnych diet dla kotów.13.

W przeciwieństwie do struwitu, nie ma protokołu rozpuszczania CaOx i dlatego konieczne jest znieczulenie mikcji lub w niektórych przypadkach chirurgiczne usunięcie. Uważa się, że dieta o obniżonej zawartości wapnia i szczawianu może pomóc w zapobieganiu tworzeniu się kamieni, jednak dowody na poparcie tego są ograniczone11.

Idiopatyczne zapalenie pęcherza u kotów

U około dwóch trzecich kotów z objawami dolnych dróg moczowych nie jest możliwe zdiagnozowanie dokładnego zaburzenia powodującego objawy. Dzieje się tak, ponieważ objawy kliniczne różnych zaburzeń układu moczowego są tak podobne i dlatego po wyeliminowaniu wszystkich powszechnych lub znanych przyczyn objawów klinicznych określa się je jako idiopatyczne zapalenie pęcherza u kotów (FIC).6. Badania sugerują, że FIC może być wynikiem złożonych interakcji między pęcherzem moczowym, układem nerwowym, nadnerczami, praktykami hodowlanymi i środowiskiem, w którym żyje kot7.

Wiele badań wykazało, że stres odgrywa ważną rolę w wywoływaniu lub zaostrzaniu FIC, szczególnie spowodowanym konfliktem z innymi kotami w gospodarstwie domowym z wieloma kotami lub tymi, które nie są wzbogacone w środowisko. Dlatego uważa się, że zmniejszenie stresu w środowisku kota może pomóc w zmniejszeniu nawrotów lub nasilenia FIC12. Wiadomo, że urozmaicenie środowiska poprawia zdrowie i dobrostan zwierząt, więc zasugerowano, że modyfikacja ich środowiska może pomóc kotom niewychodzącym14. Przeprowadzono badanie, w którym zmiany były wprowadzane sekwencyjnie i powoli i obejmowały zwiększenie poboru wody, lepszą prezentację i zarządzanie kuwetą, zapewnienie konstrukcji wspinaczkowych i drapaków, zapewnienie stymulacji audiowizualnej, gdy właściciel był nieobecny w domu oraz identyfikowanie i rozwiązywanie konfliktów między kotami. Przegląd przeprowadzono 10 miesięcy po wprowadzeniu zmian i stwierdzono, że u 70-75% kotów nie zaobserwowano żadnych objawów związanych z dolnymi drogami moczowymi, co stanowi wysoce statystycznie istotny spadek objawów i potwierdza, że ​​stres środowiskowy jest ważnym uwagę dla kotów z FIC.

Co można zrobić, aby zapobiec wystąpieniu lub ponownemu wystąpieniu FLUTD?

• Zapewnij czystą, świeżą wodę przez cały czas – koty często preferują fontannę z bieżącą wodą
• Zastanów się, czy zmiany w diecie mogą być korzystne – skonsultuj się z lekarzem weterynarii
• Upewnij się, że zapewniono odpowiednią liczbę kuwet – zazwyczaj o jeden więcej niż liczba kotów w domu
• Trzymaj kuwety w cichej części domu i zapewniaj regularne sprzątanie
• Zmniejsz stres w środowisku
• Zapewnij kotom domowym urozmaicenie środowiskowe, takie jak konstrukcje wspinaczkowe i drapaki

Zdrowie dolnych dróg — bieżąca woda dla kota

Podsumowanie

Podsumowując, choroby dolnych dróg moczowych u kotów są złożone. Chociaż czynniki ryzyka predysponowania kotów do FLUTD zostały zidentyfikowane jako koty płci męskiej w średnim wieku, wykastrowane, mogą one wpływać na koty w każdym wieku. Ważne jest, aby monitorować koty pod kątem oznak FLUTD, aby można było wdrożyć prawidłowe postępowanie i rozważyć zastosowanie środków zapobiegawczych przed pojawieniem się objawów.

Referencje

1. Dorsch, R., Remer, C., Sauter-Louis, C. i Hartmann, K., 2014. Choroba dolnych dróg moczowych kotów w niemieckiej populacji kotów. Tieraerztliche Praxis Kleintiere, 42(04), s. 231-239. 

2. Kovarikova, S., Simerdova, V., Bilek, M., Honzak, D., Palus, V. i Marsalek, P., 2020. Charakterystyka kliniczno-patologiczna kotów z objawami choroby dolnych dróg moczowych kotów w Republice Czeskiej . Veterinární medicína, 65(3), s.123-133.

3. Gunn-Moore, DA, 2003. Choroba dolnych dróg moczowych kotów. Journal of Feline Medicine and Surgery, 5(2), s.133-138.

4. Dorsch, R., Teichmann-Knorrn, S. i Sjetne Lund, H., 2019. Zakażenie dróg moczowych i subkliniczna bakteriuria u kotów: aktualizacja kliniczna. Dziennik medycyny i chirurgii kotów, 21(11), s.1023-1038.

5. Martinez-Ruzafa, I., Kruger, JM, Miller, R., Swenson, CL, Bolin, CA i Kaneene, JB, 2012. Cechy kliniczne i czynniki ryzyka rozwoju infekcji dróg moczowych u kotów. Dziennik medycyny i chirurgii kotów, 14 (10), s. 729-740.

6. Westropp, JL i Buffington, CT, 2004. Idiopatyczne zapalenie pęcherza u kotów: aktualne rozumienie patofizjologii i leczenia. Kliniki Weterynaryjne: Praktyka Małych Zwierząt, 34(4), s.1043-1055.

7. Forrester, SD i Towell, TL, 2015. Idiopatyczne zapalenie pęcherza u kotów. Kliniki Weterynaryjne: Praktyka Małych Zwierząt, 45(4), s.783-806.

8. Houston, DM, Moore, AE, Favrin, MG i Hoff, B., 2003. Czopy cewki moczowej kotów i pęcherze moczowe: przegląd 5484 zgłoszeń 1998–2003. Canadian Veterinary Journal, 44(12), s.974.

9. Tefft, KM, Byron, JK, Hostnik, ET, Daristotle, L., Carmella, V. i Frantz, NZ, 2021. Wpływ diety rozpuszczającej struwit u kotów z naturalnie występującą kamicą struwitową. Dziennik medycyny i chirurgii kotów, 23(4), s.269-277.

10. Grauer, GF, 2015. Koci struwit i szczawian wapnia kamica moczowa. Dzisiejsza praktyka weterynaryjna, 5(5), s.14-20.

11. Palm, CA i Westropp, JL, 2011. Koty i szczawian wapnia: strategie radzenia sobie z kamicą dolnego i górnego odcinka przewodu pokarmowego. Dziennik medycyny i chirurgii kotów, 13(9), s.651-660.

12. Gunn-Moore, DA i Cameron, ME, 2004. Badanie pilotażowe z użyciem syntetycznych feromonów twarzy kotów w leczeniu idiopatycznego zapalenia pęcherza u kotów. Dziennik medycyny i chirurgii kotów, 6(3), s.133-138.

13. Bijsmans, ES, Quéau, Y., Feugier, A. i Biourge, VC, 2021. Wpływ zakwaszenia moczu na względne przesycenie szczawianu wapnia u kotów. Journal of Animal Physiology and Animal Nutrition, 105(3), pp.579-586.

14. Buffington, CT, Westropp, JL, Chew, DJ i Bolus, RR, 2006. Ocena kliniczna multimodalnej modyfikacji środowiskowej (MEMO) w leczeniu kotów z idiopatycznym zapaleniem pęcherza moczowego. Dziennik medycyny i chirurgii kotów, 8(4), s.261-268.

Powrót do centrum wiedzy

Emmę Hunt

GA Pet Food Partners Dietetyk zwierząt domowych

Emma ukończyła studia licencjackie z zachowania i dobrostanu zwierząt, a następnie ukończyła studia magisterskie z weterynaryjnego zdrowia publicznego na University of Glasgow. Następnie przez kilka lat pracowała w branży rolno-spożywczej i hodowała własne stado owiec, zanim dołączyła do GA w 2021 roku. Emma lubi trenować i rywalizować jako silna kobieta lub spędzać czas ze swoim ukochanym collie Lincolnem.

Może spodoba Ci się również ...

Artykuł napisany przez Emmę Hunt